سيزده سال پيش بود كه رفته بودم و بسيار ناراحت شدم كه چرا مزارش اينگونه مهجور رها شده ؟! 

ولي اينك شنيده ام كه مزارش را ساماني داده اند . او لياقتش را دارد چرا كه فاطمه ، فاطمه است خود به دنيايي مي ارزد و ديگر هيچ .

نمي دانم ....
پس از مرگم چه خواهد شد
نمي خواهم بدانم كوزه گر از خاك اندامم چه خواهد ساخت
ولي بسيار مشتاقم كه از خاك گلويم سوتكي سازد
گلويم سوتكي باشد بدست كودكي گستاخ و بازيگوش
 و او يكريز و پي در پي دم گرم و چموشش را در گلويم سخت بفشارد
و خواب خفتگان خفته را آشفته تر سازد
بدين سان بشكند
هر دم سكوت مرگبار م را

منبع عكس : وبلاگ از زيرود تا شهنيا